Teşrinievvel Paris için bir mevsim-i teceddüt, bir mevsim-i feyzdir. Bu garip diyarın hazanı bahardır. Bir bahar-ı sunidir. Çünkü debdebe, alayiş, taravet, hasılı hayat, hayat-ı medeniyet o zaman yenileşir, yeniden başlar. Yaz âdeta bir şitaya benzer ve sokaklarda halk azalır ki ağaçlardan yapraklar dökülür gibidir. Dersler, müsamereler, eğlenceler, oyunlar kapanır ki âdeta meyveler tükenir demektir. (…)

Paris Muhbirimizden Mektup yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Daha yakınlara gelirsek Odeon var ki bu âdeta her türlü şümulüyle bir mekteptir. Bir mekteb-i edeptir. Bu seneki cetveline bak, perşembe günleri öğleden sonra neler arz eyliyor. Ta tiyatronun mebdeinden başlıyor. Yunanilere kadar çıkıyor. Evvela Aşil’in [Aiskhylos] “İraniler” [Persler] oyununu oynuyor. Bu oyuna, bu esere, bu müellife dair iptida-yı emirde uzun bir takrir var.

Paris Muhbirimizden Mektup yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.