Medhal

“Sükûn-ı Dimağî ve Say-i Akıl Kanunları”

Bir iki sene evvel “Sembolizm” kelimesi bizde geçici bir hayat bulduğu zaman mevki-i istimaline nazaran bunun yalnız edebiyat için kullanıldığı anlaşılıyordu. Hâlbuki sembolizm yalnız edebiyata münhasır kalmaz; edebiyattaki sembolizm bir şubedir. Avrupa hükemasının bu madde hakkında birçok tetkikatı görülüyor. Bunlardan kariin-i Osmaniye’yi haberdar etmek isteriz. Sembolizm hakkında etraflı ve mücmel bir malumat vermek üzere en münasip gördüğümüz mehaz İtalyalı meşhur Kilyum Ferero’nun [Guglielmo Ferrero] “Sembolizmin Kavanin-i Ruhiyesi” namındaki kitabıdır.

(…)

Sembolizm yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Bazı erbab-ı sanat da günde 12-14 saat çalışırlar. Hâlbuki bu on dört saat say-i zihnîde bulunmak değildir. O zatlar o işleri her gün göre göre ona alışmışlardır. Hâlbuki ilk zamanlarda bu işler kendileri için ağır bir yüktü. Bir say-i dimağiye ihtiyaç gösterirdi Mesela bir gazete muharriri için ilk eyyam-ı tahrir ile sonra yavaş yavaş alışarak sütunlar, sayfalar doldurmaya başladığı zamanlardaki yorgunluk arasında ne kadar fark vardır? Bu, o geceleri dimağını yorduğu, adeta takatten düşürdüğü halde günden güne hamlık geçer. Zihin artık müellif olduğu temrinat ile binnisbe daha rahatça meşgul olur.

İşte ehemmiyeti –verdiğimiz tafsilat ile anlaşılan-  say-i akıl kanununa karşı dermeyan edilen itirazın hükmü bu suretle sakıt oluyor.

Sembolizm yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.