Sene-i devriye şenlikleri! Birkaç yıldan beri bu yolda şenlikler icrasına inhimak pek ziyade. En mühim vukuattan en adi bir icada kadar sene-i devriyesi hesap olunarak bir şenlikle vesile tutuluyor. Mesela Amerika’nın dört yüzüncü sene-i devriye-i keşfi münasebetiyle Şikago meşher-i umumiyesi tertip olundu. Buna kim ne der? Fakat toplu iğnenin icadı şerefine ziyafetler verilirse, nutuklar söylenirse bir dereceye kadar sene-i devriye eğlentilerinin moda olduğuna zahib olanlara hak vermek lazım gelir.

Belçika gazeteleri bu yakında maden kömürünün yedi yüzüncü sene-i devriyesi merasiminin -umum âlem-i ticarette bu maddenin ehemmiyetiyle ve medeni âlemde bâdi olduğu terakkiyatın derecesiyle mütenasip bir surette- icrasını teklif ediyorlar. Maden kömürünün zir-i zeminde medfun bir hazine-i kuvvet olduğunu mülahaza edenler ve bu kömürün istimali fabrikalarda ne kadar hizmet ettiğini, elde böyle vasıta olmasaydı buhar makinelerinin icadından bir fayda hâsıl olamayacağını teemmül eyleyenler Belçika gazetelerinin teklifini maalmemnuniye kabul ederler.

(…)

Musahabe-i Fenniye yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Eski tababette vesait-i sıhhiyeden biri de kan aldırmaktı. Fakat tababet-i hazıra bunu reddetti. Reddetmekte hakkını ispat etti, gösterdi. Bir dirhemi bin zahmetle kazanılan, hatta bazen kazanılmasından ümit kesilen kanı dirhemlerle feda etmek ne tıbba ne akla muvafıktı. Lakin Rus doktor bize şimdi kan almanın menafiinden bahsediyor ve bir kaide altında kan aldırmanın vesait-i sıhhiyeden ve tedabir-i tahfiziyeden addolunması lazım geleceğini iddia eyliyor.

(…)

Musahabe-i Fenniye yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

 Geçen hafta sonlarına doğru Osmanlı tiyatrosu Rus temaşanüvislerinden Ostrovski’nin [Aleksandr Ostrovski] latif bir eserini, “Aşk-ı Muhrib”i oynamıştı. Bu faciayı, iki sene mukaddem, ilk defa olarak yine Osmanlı Tiyatrosu’nda görmüştüm. Bendeki tesiratı, hatıratı o kadar amîktir ki bir ikinci defa temaşa için o zamandan beri şiddetle intizar etmekteydim. Bittabi bu fırsatı elden kaçırmadım; o akşam orada idik.

Hep oyunlar, bilirsiniz, üçten sonra başlar. Fakat henüz erkendi. Tiyatroya girmeden evvel Direklerarası’nda ağır ağır dolaşabilecek vaktimiz vardı. Hava da müsait; bulutsuz, yağmursuz.. Hatta üşünmüyor bile. O halde evvela yukarıdan, Vezneciler’den başlayarak biraz dolaşalım, dedik. İşte Avni Bey’in Japon mağazası. Hava gazıyla tenvir edilmiş camekanları Japonya’nın en ince, en nazar-firib eşya-yı müntehabesiyle malamal.

(…)

İstanbul Postası yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.