-2-

Her dakika, aldığı emri – neticesinde memat bile teşahhus etse – yine ifaya şitap eden temiz vicdanlı, münevver fikirli, derin malumatlı bir müdafaa-yı vatana bir muhafız-ı ismet-i kavmiyeye “zabit” olduğu için memleketini sevenlerin hepsi muhabbetle hürmetle bakar. Herkes düşünür ki hayatını devletinin selametine, milletinin taarruzdan masuniyetine vakfetmiş bir adama hürmet lazımdır. Fakat yine bu halk kendisine karşı lazıme-i hürmeti ifaya hazırlandığı “zabit”in kıyafetinde intizam ve nezafet, muamelesinde haysiyet-perverane bir mahviyet, sözlerinde münevveriyet-i vücudiyet, kalbinde istikamet ve safvet arar…

(…)

Makale-i Askeriye Zabit yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

-3-

Sade ali evsaf-ı beşeriyeye mülkiyet bir “zabit”i bugünkü terakkiyat-ı askeriye sebebiyle zamanımız ordularına kumanda edecek iktidara sahip edemez. Terbiyeli, müstakim, zeki, adab-ı muaşerete vakıf, bir iki ecnebi lisanına aşina, hatta pek şeci bir asker bile zamanın istediği iyi bir “zabit” olamaz.. Bugünkü “zabit” evsaf-ı mebsutadan maada yeni fen harbi vücuda getiren fünun-ı askeriyeye de hakkıyla vakıf olmalı ve bu vukuf-ı nazariyesini eline teslim ve emanet edilen kıta-yı askeriyenin adet ve kıymetine göre arazi üzerinde tatbik edilebilmelidir.

Yalnız okumak yazmak, talim meydanlarında askere kumanda etmek, senelerce mürebbilik, muallimlik ederek yıpranmak yahut vezaif-i tahririye ile iştigal eylemek ordunun muhtaç bulunduğu “zabit”i yetiştiremez..

(…)

Makale-i Askeriye yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Vücuduyla, hayatıyla dinin, memleketin muhafızı “nefer”dir. Bütün mevcudiyet-i maddiyesiyle aldığı emri ifa hususunda hiçbir tehlikeden sakınmayan vatan çocuğu “nefer”dir. Tüfekler üç dört dirhemlik kurşunları, toplar dehşetli gürültüleri ile ölüm saçarken ya yerinde sebat eden yahut düşmanın üzerine atılan, nefsi için değil memleketi için ölümle çarpışan fedakâr yine “nefer”dir…

(…)

Makale-i Askeriye yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.