Âlem-i insaniyeti zebun eden yalnız kolera veba gibi henüz fen ve marifetin kati bir silah-ı müdafaa bulamadığı ve harp ve cidal gibi fen ve marifetinin icat-gerdesi olan bin türlü silah-ı tahriple dehşetini arttırdığı bilyeler değildir. Akvam-ı medeniye hem bizim muaveneti olmaktan kendilerini alamadıkları bir dost-ı zahiri ve bir düşman-ı hakikinin daha meftunu ve esir-i kahır ederler. Bu da işrettir.

(…)

Tetkikat-ı fenniyenin ciddiyetine her noktada serfüru olunurken ispirto denilen semm-i muhlikin vücud-ı beşerde ne kadar tahribata sebep olduğu hakkında erbabının ortaya koydukları delillere ve ispatlara bir sarhoş kulak asmıyor. Mamafih bir sarhoşu itiyadından vazgeçirmeye muktedir olamazlarsa bile bu itiyada kapılacakları olsun alıkoyabilmek için erbab-ı tetkik ve erbab-ı insaniyet gayretinden hali kalmıyor.

(…)

Bu etibba meyanında İngiliz Mister Hoç da dahildir. Bu zat ispirtonun vücutta asla faydası olamayacağını ve akıl ve bedeni tedricen tesemmüm edip bünyede ve hatta ırkta bir tezelzül hasıl edeceğini bağıra bağıra söylemiş. Fayda yok…

(…)

İnsaniyete hizmete çalışıyor. İngiliz doktor da belki ayyaşin ibret alır diye hayvanat üzerinde mevad-ı külliyeyi tecrübe etmiş. Mini mini kedi yavrularından birtakımını sade suya ve birtakımını meşrubat-ı külliyeye alıştırmış.

(…)

Musahabe-i Fenniye yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Bazı erbab-ı fen ve tetkik-i işretin tesir-i muzırını taharri ve ispat ile uğraşırken birtakımı da dağ tepelerine şimendiferler kurmaya hasr-ı zihin ediyor. Almanya mühendislerinden biri bir müddet evvel balonları vagon yerine kullanarak ve bunlara birer tekerlek takarak en yüksek dağların tepelerine kadar birer şimendifer tesisi tertibatını düşünmüş ve bir  de ihtira-yı beratı almıştı.

(…)

Örümcek! Bu hayvandan kimi ürker kimi de odada dolaşmasını hayra hamlederek zavallıyı rencide etmez, böyle milyonlarca cins mahlukun hilkatinde bir cilve-i rabbani olduğunu huzukârane düşünür.

(…)

Musahabe-i Fenniye yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Musahabe-i Fenniye yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Niyork [New York] ile Sanfrançisko [San Francisco] arasında posta katarı hizmetini ifa eden tren akşam alafranga saat dokuzu çeyrek geçe Niyork’tan [New York] azimetle ertesi gün akşam sekiz buçukta Şikago’ya [Chicago] muvasalat etmekteymiş. Bu iki şehrin beynindeki mesafe bin beş yüz yetmiş beş kilometredir. Şikago’dan [Chicago] sonra trenin sürati bir parça azalmakla beraber yine Sanfrançisko’ya [San Francisco] kadar beş bin dört yüz seksen üç kilometrelik mesafeyi doksan sekiz saatte kat ediyormuş ki bu hesapça sürat-i umumiye  – müteaddit tevakkuf zamanları da dâhil olduğu halde – saatte elli beş kilometreden fazladır. Esna-yı seferde on sekiz defa lokomotif ve yedi kere posta heyeti tebdil ediliyormuş.

Bu katarların hin-i tesisinde ilk tren Erye [Erie] gölü ile Klivland [Cleveland] arasını, yani yüz doksan dört kilometre mesafeyi yalnız doksan üç dakikada kat etmişti ki saatte yüz yirmi beş kilometrelik bir sürat demektir.

“Telgrafon”

Bildiğimiz telefonlarla yalnız sedalar naklediliyor; bunların bütün marifeti bundan ibaret. Yirminci asır bir alet için marifetin bu kadarcığını kâfi görmüyor. İstiyor ki sada yalnız nakledilmekle kalmasın. Nakledildikten sonra zapt ve kaydına da imkân olsun. 1889’da Mösyö Hamer isminde bir zat meseleyi halleder gibi olmuştu. Mösyö Hamer’in bu bapta tasavvur ettiği tedbir pek sadeydi: Fonografla telefonu yekdiğerine rapt ve mezcetmek. O zamandan beri telefonun yerine bir nevi telgraf ikame edilerek sesin daha uzaklardan nakil ve isali çaresine bakanlar olmuştu.

(…)

“İpekçi Örümcekler”

Örümceklerin, hususuyla şu yaz günlerinde, köşelere bucaklara kurdukları ağlar titiz ev kadınlarını şikâyete sevk eder. Daha sabahleyin parçaladıkları, bozdukları bu ağları akşama tekrar yapılmış görünce sabırları ellerinden giderek bağırırlar: “İlahi hayvan… Ne diyeyim sana? Yetişme!

Hâlbuki örümceklerin Madagaskar’da yaşayan bir kısmı nefis ve rakik bir nevi ipek husule getiriyor. Bu ipek telleri gayet ince ve hafiftir. Rengi altın gibi sarı ve parlaktır. Henüz pek yeni keşif olunduğu ve çok üretilemediği için hasılat top top kumaşlar yapılacak dereceye gelmemiştir. Şimdi mevcut olan miktarıyla dokunan kumaşların zarafet ve rikkatine doyulmuyormuş. O kadar hafif o kadar nazik, o kadar mail-i ihtizaz ve pervaz imiş ki Binbir Gece Masalları’nda tasvir olunan peri kızlarının nefahat-i baharı andıran gömleklerine benziyormuş.

Mütennevvia yazısı ilk önce Servet-i Fünun Dergisi üzerinde ortaya çıktı.